stranger things - უცანაური ამბები, დაბნეული დიკაპრიო და ბევრი საინტერესო ამბავი - კინობლოგი 2026

 

გამარჯობა ყველას! თქვენ უსმენთ „კინო ბლოგს“ – გადაცემას მათთვის, ვისაც ფილმები უფრო უყვარს, ვიდრე საკუთარი ნათესავების გაუთავებელი კითხვები „აბა, როდის მოგყავს ცოლი ან როდის თხოვდები?“.  გილოცავთ 2026 წლის შემობრძანებას! იმედია, წინა წელს ყველა ცუდი სცენარი დატოვეთ და ახლა მხოლოდ ბლოკბასტერებისთვის ხართ მზად.

 დავიწყოთ ოქროს გლობუსით

ამბით. 11 იანვარს „ოქროს გლობუსი“ ჩატარდა და ჰოლივუდი ჯერ კიდევ გონს მოდის. წამყვანი ნიკი გლეიზერი იყო და მოდით ვთქვათ პირდაპირ – მან დარბაზი „გააუთოვა“.  

ყველაზე მეტი ლეონარდო დიკაპრიოს მოხვდა. ნიკიმ თქვა, ლეო ისეთი მაგარია, ყველაფერს მიაღწია, სანამ მისი მეგობარი გოგონა 30 წლის გახდებოდაო. მერე კი დაამატა – ბოდიში ამ ხუმრობისთვის, მაგრამ შენზე სხვა არაფერი ვიცით, ბოლო ინტერვიუ 90-იანებში „Teen Beat“-ს მიეცი და იქაც მხოლოდ ის თქვი, რომ პასტა გიყვარსო.  

და სად იყო სნუპ დოგი? სნუპმა პოდკასტების ახალი ნომინაცია წარადგინა და პირდაპირ ეთერში გამოაცხადა: „ხალხო, ისეთი დაბოლილი ვარ, ვერც კი წარმოიდგენთ, აქ ძალიან დიდხანს მამყოფეთო“. აი, ეს მესმის გულწრფელობა!

იყო კიდევ ერთი სასაცილო მომენტი – როუზ ბირნმა, რომელმაც საუკეთესო მსახიობი ქალის პრიზი აიღო, თქვა, რომ მისი ქმარი ბობი კანავალე დაჯილდოებაზე იმიტომ არ მოვიდა, რომ ნიუ-ჯერსიში ქვეწარმავლების ექსპოზე წავიდა – ოჯახისთვის ხვლიკი უნდა ეყიდა. წარმოგიდგენიათ? ცოლი გლობუსს იგებს და ქმარი სადღაც იგუანებს ათვალიერებს. აი, ეს არის ნამდვილი ოჯახური იდილია.

რაც შეეხება ფილმებს, პოლ თომას ანდერსონის „One Battle After Another“-მა 4 პრიზი წაიღო. ტიმოთე შალამემ კი დაამტკიცა, რომ პინგ-პონგის მოთამაშის როლისთვის 60 უნცია (ანუ დაახლოებით 1.7 კილო) კუნთის მომატებაც კი გმირობაა.  

 დიკაპრიოს K-pop თავგადასავალი და „ვერცხლის ლომის“ ცრემლებზე გიამბეთ? არა? ვახ. მაშინ დავუბრუნდეთ ლეოს. ინტერნეტში ვირუსულად გავრცელდა კადრები, სადაც დიკაპრიო რეკლამის დროს თავის კოლეგას, ჩეის ინფინიტის, რაღაცას ანიმაციურად უყვება. ფანებმა ტუჩების მოძრაობით ამოიკითხეს: „გიყურებდი K-pop-ის დროს, სახეზე გეწერა – ეს ვინ არისო?“. ლეო, ჩვენც ეგრე ვიყავით, ნუ ნერვიულობ!  

ახლა კი ფესტივალებზე გადავინაცვლოთ. ვენეციის ოთხმოცდამეორე ფესტივალზე ნამდვილი „სანტა ბარბარა“ გათამაშდა. ჟიურის შიგნით ისეთი დაპირისპირება იყო, რომ მსახიობი ფერნანდა ტორესი დებატებისას დარბაზიდანაც კი გავარდა. თუმცა, საბოლოოდ „ოქროს ლომი“ ჯიმ ჯარმუშს მისცეს ფილმისთვის „Father Mother Sister Brother“. ჯარმუშმა იხუმრა კიდეც – ხელოვნებაში მთავარი ემპათიაა და არა პოლიტიკური ლოზუნგებიო.  

ტორონტოში კი (TIFF 2025) ქლოი ჟაომ ისტორია დაწერა – ის გახდა პირველი რეჟისორი 47 წლის განმავლობაში, ვინც მაყურებლის რჩეულის პრიზი მეორედ მოიგო. მისი ფილმი „Hamnet“ შექსპირის შვილის ტრაგიკულ ისტორიაზეა. პოლ მესკალი და ჯესი ბაკლი იქ ისე თამაშობენ, რომ მაყურებელს დარბაზიდან გამოსვლისას ხელსახოცების მთელი მარაგი სჭირდება.  

 

ქართული კინოს ტრიუმფზე მინდა გიამბოთ – ლატარია და ნეონის ჯვრები

თბილისის 26-ე საერთაშორისო კინოფესტივალი დეკემბერში ჩატარდა და ნამდვილი დღესასწაული იყო. მთავარი ჯილდო, „ოქროს პრომეთე“, ზაზა ხალვაშის ფილმს „Lotto“ გადაეცა. ეს ფილმი რეჟისორის ბოლო ნამუშევარია და მასში საოცარი სილამაზე და სევდაა არეული.  

მაგრამ ეს ყველაფერი არაა! „ელისოს“ კინოპრემიაზე ტატო კოტეტიშვილის „წმინდა ელექტროენერგიამ“ (Holy Electricity) გაიმარჯვა. ფილმი ორ ბიძაშვილზეა, რომლებიც ნაგავსაყრელზე ნაპოვნ ჯვრებს ნეონის განათებებს უკეთებენ და თბილისში ყიდიან. აი, ეს მესმის კრეატივი!  

ასევე, არ დაგვავიწყდეს გიორგი ბარაბაძის „Luka“, რომელმაც ბეიჯინგში საუკეთესო მხატვრული ფილმის პრიზი აიღო. ქართული კინო მართლაც „იქოქება“ და ეს ძალიან მახარებს.  

ახლა კი გადავიდეთ იქ, სადაც ფული წყალივით იღვრება. ჯეიმს კამერონის „Avatar: Fire and Ash“ ეკრანებზეა და უკვე 1.2 მილიარდ დოლარზე მეტი მოაგროვა. კამერონმა თქვა, რომ ფილმი იმიტომ გადაიღო წინა ნაწილთან ერთად, რომ ბავშვი მსახიობების გაზრდას არ დაეზიანებინა კადრები – ამას „Stranger Things-ის ეფექტს“ ეძახის.

იცით, ვინ არიან სინამდვილეში ის გიგანტური წყლის არსებები – ტულკუნები? Cirque du Soleil-ის წყლის მოცეკვავეები!. დიახ, კამერონმა ისინი სპეციალურ კოსტიუმებში გამოაწყო და აიძულა, საათობით წყალქვეშ ეცეკვათ. ფილმში 3,500 CGI კადრია, რაც იმას ნიშნავს, რომ კომპიუტერებმა მუშაობისგან ალბათ კვამლი გამოუშვეს.

ანიმაციებში კი „Zootopia 2“ რეკორდებს ხსნის და უკვე 1.65 მილიარდს მიუახლოვდა. ცხოველების ქალაქი ისევ მოდაშია!

რაკი უცნაური ამბებუ უკვე ვახსენეთ, უბრალოდ უხერხული იქნებოდა ამ სამყაროთვის ასე უბრალოდ აგვეარა გვერდი. მოდით ცოტათი უფრო მეტი ყურადღებით შევიჭყიტოთ შიგნით.

თუ ბოლო ათი წელი მარსზე არ გაგიტარებიათ, ალბათ გსმენიათ სერიალზე, რომელმაც ნეტფლიქსი კინოინდუსტრიის ოლიმპოზე აიყვანა. დიახ, დღეს „უცნაურ ამბებზე“ ვსაუბრობთ – სერიალზე, რომელმაც დაგვარწმუნა, რომ ველოსიპედით სეირნობა უფრო საშიშია, ვიდრე გვეგონა და რომ 80-იანების ვარცხნილობები... ნუ, ზოგი რამ წარსულში უნდა დარჩენილიყო.

ახლახან დასრულდა მეხუთე, ფინალური სეზონი და სანამ ინტერნეტი თეორიებისგან „დნება“, მოდით, თავიდან დავიწყოთ: საიდან მოვიდნენ ეს დუფერი ძმები და რატომ გადაწყვიტეს ჩვენი დაზაფვრა?

იცოდით, რომ თავიდან სერიალს საერთოდ არ ერქვა „უცნაური ამბები“? მისი სამუშაო სახელი იყო „მონტოკი“ (Montauk). ძმებმა დუფერებმა შთაგონება რეალური (ანუ, ასე ვთქვათ, „რეალური“) შეთქმულების თეორიიდან აიღეს. არსებობს ლეგენდა „მონტოკის პროექტზე“, სადაც ამერიკის მთავრობა ვითომ ბავშვებზე ატარებდა ექსპერიმენტებს, ხსნიდა პორტალებს სხვა განზომილებებში და უხილავ ხომალდებს აშენებდა.

წარმოიდგინეთ დუფერების პრეზენტაცია სტუდიებში: „გვინდა გადავიღოთ სერიალი ბავშვებზე, მონსტრებზე და 80-იანებზე“. პასუხი? თითქმის ყველამ უარი უთხრა! ეუბნებოდნენ – „ან ბავშვებისთვის გადაიღეთ, ან უფროსებისთვის, ორივე ერთად არ გამოვაო“. საბოლოოდ ნეტფლიქსმა გარისკა და 2016 წლის ზაფხულში, ყოველგვარი დიდი რეკლამის გარეშე, „უცნაური ამბები“ ეკრანებზე გამოჩნდა. შედეგი? ხალხმა ერთი ღამეში „შესანსლა“ მთელი სეზონი და მეორე დილით ყველა მხოლოდ თერთმეტზე (Eleven) და დაკარგულ ბარბზე ლაპარაკობდა.

 

დღესასწაულები და სტილი – ჰოკინსის კალენდარი

წამყვანი: რაც ამ სერიალს გამორჩეულს ხდის, მისი სტილისტური გადაწყვეტილებებია. რეჟისორებმა ჭკვიანურად მოიფიქრეს – ყოველი სეზონი რომელიმე დღესასწაულს ან მოვლენას დაამთხვიეს.

პირველი სეზონი ზამთრის და შობის სურნელით იყო გაჟღენთილი (გახსოვთ ჯოისის ნაძვის ხის ნათურები?). მეორე სეზონში ჰელოვინი გვქონდა და ის დაუვიწყარი სცენა, როცა ბავშვები „მოჩვენებებზე მონადირეების“ (Ghostbusters) ფორმებში გამოეწყვნენ. მესამე სეზონმა კი 4 ივლისის სიცხეში, ნეონის განათებებში და ახლად გახსნილ მოლში გადაგვიყვანა.

ეს ყველაფერი ვიზუალური კანფეტია – ფერები, სამოსი, ის სქელი „სკრანჩები“ თმაზე, რომლებსაც დიზაინერები ხელით კერავდნენ, რომ ზუსტად იმ ეპოქისთვის მოერგოთ. ეს არაა უბრალოდ სერიალი, ეს არის 80-იანების სიყვარულის წერილი, სადაც ყოველი კადრი სტივენ სპილბერგის ან სტივენ კინგის სამყაროს მოგვაგონებს. 

მუსიკალური აფეთქება და მეტალიკის რენესანსი

 ახლა კი ჩემი საყვარელი თემა – მუსიკა. მეოთხე სეზონმა ისეთი რამ გააკეთა, რასაც ვერავინ ელოდა. ედი მუნსონმა, ჰოკინსის ყველაზე „მეტალისტმა“ ბიჭმა, გიტარა აიღო და „ამოყირავებულ სამყაროში“ Metallica-ს „Master of Puppets“ დაუკრა.

ხალხო, ეს იყო წლის კინო-მომენტი! 1986 წლის სიმღერა Spotify-ს ჩარტების სათავეში დაბრუნდა. გიტარის მოდელი – B.C. Rich Warlock – კი მომენტალურად დეფიციტური გახდა, ყველა მეორე მოზარდს ედიობა მოუნდა.

საინტერესო დეტალი: მსახიობმა ჯოზეფ ქვინმა მართლა ისწავლა სიმღერის რიფების დაკვრა, თუმცა რთულ სოლოებში მას მეტალიკის ბასისტის, რობერტ ტრუხილოს 17 წლის შვილი, ტაი ტრუხილო ეხმარებოდა. აი, ამას ჰქვია ნამდვილი როკ-ენ-როლი გადასაღებ მოედანზე!

 მოდით ვთქვათ სიმართლე – ეს ბავშვები ჩვენს თვალწინ გაიზარდნენ. პირველ სეზონში პატარა საყვარელი არსებები იყვნენ, ახლა კი უკვე ჰოლივუდის ვარსკვლავები არიან. მათი ქიმია არის ის, რაც სერიალს სულს უბერავს. 

ერთი სახალისო ამბავი კულისებიდან: პირველი სეზონის ფინალში, სცენარი ითვალისწინებდა, რომ მაიკს (ფინ ვოლფჰარდი) უნდა ეტარებინა ხელში დაღლილი თერთმეტი (მილი ბობი ბრაუნი). მაგრამ აღმოჩნდა, რომ ფინი ფიზიკურად ვერ წევდა მილის! საბოლოოდ, დასტინმა (გეიტენ მატარაცომ) იხსნა სიტუაცია და მილის ტარება მას მოუწია. აი, ასე იცვლება სცენარები რეალური კუნთების მიხედვით.

და აი, მოვედით 2026 წლამდე. მეხუთე სეზონის ბოლო ეპიზოდი 1-ელ იანვარს გამოვიდა და ნეტფლიქსის სერვერები ლამის „გააფრინა“. 105 მილიონზე მეტი ნახვა პირველივე კვირას!

მაგრამ ფანები რისი ფანები არიან, ყველაფერი ასე მარტივად რომ მიეღოთ? ინტერნეტში გავრცელდა თეორია სახელად „Conformity Gate“. ზოგიერთი დარწმუნებულია, რომ ის ფინალი, რაც ჩვენ ვნახეთ, ყალბია და ვეკნას მიერ შექმნილი ილუზიაა, ნამდვილი დასასრული კი სადღაც საიდუმლო მეცხრე ეპიზოდში იმალება.

ხალხი კადრებში მორზეს ანბანს ეძებს, ეჭვი ეპარებათ გამოსაშვები საღამოს კაბების ფერებშიც კი. მოკლედ, დუფერებმა ისეთი თავსატეხი დაგვიტოვეს, რომ 2026 წელი ალბათ ამის გარჩევით ჩაივლის.

კრიტიკოსების აზრი გაიყო: ზოგი ამბობს, რომ ეს იყო საუკეთესო ფინალი ტელევიზიის ისტორიაში, ზოგი კი წუწუნებს, რომ „მთავარი პერსონაჟებიდან არავინ მოკვდა და ეს სერიალს სიმძაფრეს უკარგავსო“.

რაც არ უნდა იყოს, ერთი რამ ფაქტია – „უცნაურმა ამბებმა“ ეპოქა შექმნა. მან დაგვიბრუნა ბავშვობის შიში და მეგობრობის ის ძალა, რომელიც ნებისმიერ დემოგორგონს ამარცხებს.

დღეისათვის სულ ეს იყო. თქვენ უსმენდით კინო ბლოგს.

 გახსოვდეთ, თუ სადმე სინათლე ციმციმს დაიწყებს, ნუ შეგეშინდებათ – შეიძლება უბრალოდ ვიღაც სხვა განზომილებიდან გესალმებათ. ან უბრალოდ ნათურაა გამოსაცვლელი.

 

მომავალ შეხვედრამდე, ამავე ტალღაზე!