ბლინი როგორც ასეთი .

მოკლედ ასე, რაც აფუშფუშებული, ერბოგადმოსული და თაფლ (და კიდე ათას გემრიელ რამე) მოსხმული ბლინების ფოტოებით ავიკელი ფეისბუქი, ათასი ნერწყვმომდგარი შეჩვენება და წყევლა ლაიქიც დავიმსახურე. როგორც იქნა საღამოს სასურველი ზარიც გაისმა და სამყარო ჩემი "გურმანეთის" ფოტოების გამო მშიერ ამბოხს და მე გალახვას გადავრჩი. სამსახურის კარი გამოვიხურე და რჩეულ ვილაში ბლინიჭამიათა სექტას მივაკითხე.

მაგრამ.

დღეს როგორც იქნა შევიგრძენი ზამთრის მჩხვეტარა სუსხი. უჟმური ამონდი და ის რომ ზამთარია ბოლოს და ბოლოს. დიდად მომენატრა გაწვიმებისას ჩვეული უწყლობა და ბათუმურ გუბეებზე ვერ გადამხტარი სველი ფეხსაცმელი მეთქი ვერ ვიტყვი. მაგრამ უმისობამ ცოტა არ იყოს თავი მომაბეზრა. ბოლოს და ბოლოს ყველაფერს თავისი დრო აქვს. სიცხესაც და გალუმპულ ფეხებსაც.

არადა როგორ მიყვარს თოვლი. მაგრამ სადაა?????

რა კარგი იყო ბავშობა, თოვლიც იყო. ციგაც და გუნდაობაც. ახლა არც ბაკურიანშია თოვლი, ციგები კია. არიხინე ასფალტზე და იყავი.

კიდევ ერთი მეჩეთი თუ უბრალოდ მცდელობა

აზიზიეს მეჩეთის მშენებლობის თემამ კიდევ ერთი ფოტო გამახსენდა. ფოტო რომლზეც გამოსახული შენობა ძალიან გავდა მინარეთს და რატომღაც ის "მომავლის ბათუმის" სათუო გეგმაში მოიაზრებოდა. ინტერნეტში ქექვის შემდეგ აღმოვაჩინე რომ (საკმაოდ კარგი მეხსიერება მქონია) ეს პროექტი ერთერთ სახელოვან კომპანიას ეკუთვნის და ის სასტუმრო ინტურისტის წინაც კი მოიაზრებოდა... მაგრამ ეტყობა გადაიფიქრეს. თუმცა დღევანდელი, აწ უკვე ყოფილი ყინულის სასახლის გვერდით მიმდინარე მშენებლობის მონახაზი ძალიან წააგავს ამ "შადრევნის" კოშკს.

აზიზიეს მეჩეთი "ძველ ბათუმში"

რამოდენიმე დღის წინ დიდი დავიდარაბა ატყდა ვიღაცის მიერ ერთ, საკმაოდ სუსტად მოფიქრებულ სლოგანზე რომელიც იუწყებოდა რომ „ამ ქალაქში აზიზიეს მჩეთის ადგილი არ არის“. - ბევნაირად აუღლეს ეს ფრაზა.

-         ანუ მუსლიმანთა ადგილი არ არის?

-         მხოლოდ მართლმადიდებლებისაა?

-         ამას ნაცისტური სუნი უდის

და კიდევ ბევრი ასეთი რამ. მე არც არავისზე მეტი პატრიოტი, მართმადიდებელი, ტოლერანტი და ადამიანთა უფლებების დამცველი ვარ. მაგრამ არც არავისზე ნაკლები. ამიტომაც მინდა ჩემი პოზიცია გამოვხატო ამ მშენებლობასთან დაკავშირებით.

სისხლის ზღვა

მათზე, ქალებზე N1 " არ გამიბაზრო"

ჩვენ ხო ის ქვეყანა ვართ სადაც ნებისმიერი ლოგიკა ჭედავს. სადაც ფასადად აღებული "ქალიშვილობის ინსტიტუტის" კურსდამთავრებულების ხელმეორედ გადაბარების პრობლემასთან ერთად არანაკლები, შესაძლოა გაცილებით უფრო მაშტაბურიც და პრობლემატური - "არ გამიბაზრო"ს ფენომენიც არსებობს. მაგრამ მიუხედავად ამისა ჩვენთანაც ანათებს (ხოლმე) მზე და ჩვენც დანარჩენი კაცობრიობის მსგავსად ვცხოვრობთ და სხვა დანარჩენ სიკეთეებთან ერთად ვცდილობთ გავერკვათ რატომ არსებობს სურნელოვანი ტუალეტის ქაღალდი და რა სურთ ქალებს. ოხ ეს ქალები. მართალია ამ ფაქტორს რამოდენიმე პოსტიც კი მივუძღვენი, მაგრამ რამდენიც არ უნდა წერო ეს თემა მუდამ აქტუალური იქნება და რაც უფრო შორს "მოისვრი" ბუმერანგივით მით უფრო მძლავრად შემოგიტევს.

ეტიუდი. этюд. Etude

cappuccino - კაპუცინელ ბერთა საჩუქარი

კარგია რომ მოხვედი და არ დაგავიწყდა აქაურობა. ხო, მართალი ხარ. ცოტა მეც ვარ დამნაშავე. მივივიწყე ჩემი ვირტუალური კაფე. მაგრამ არაუშავს. გამოვასწორებ როგორმე ამ შეცდომას. წელს პირველად ვაღებ ჩემი ვირტუალური კაფის კარებს და გეპატიჟები. მერე რა რომ ზამთარია, ყავისთვის ხო სეზონი არარსებობს! მითუმეტეს თუ ეს ნამდვილი ყავაა.

მოდი, აქეთ მოიჩოჩე ღუმელთან. ეგ ხელთათმანები წაიძრე და დამელოდე ოდნავ. მალე შენს ხელებს დიდი, სქელკედლიანი თბილი ჭიქა გაათბობს. თავად ჭიქას კი ყავიდან მოდუღებულ სამსელებთა ოჯახის ალბათ ყველაზე ნაზი წარმომადგენელი,იტალიელი ბერების წყალობით ქვეყნად მოვლენილი - კაპუჩინო.

ყინულოვანი წვიმა. ბათუმური კოშმარი .Ледяной дождь

ბათუმში თოვლი ეს ის მოვლენაა რომელზეც დიდხანს შეიძლება საუბარი. მაგრამ გამომდინარე იქედან რომ საუბრის თემა რარიგადაც არ უნდა ვაუღლოთ მაინც თოვლი იქნება, მოდით ოდნავ შეცვალოთ მისი განილვის კუთხე და სულ სხვა, ნაკლებად რომანტიული მხრიდან მივუდგეთ. კი, კარგია ფაფუკი თოვა, ღრაჭუნა თოვლი, ცხელი შოკოლადი და ასე შემდეგ. მაგრამ კიდევ აქვს ზამთარს ერთი, ძალიან მნიშვნელოვანი მახასიათებელი რასაც ყინვა ქვია და რაც არც თუ ისე საამო რამაა. ეს ჩვენ, სუბტროპიკულ სარტყელში ვცხოვრობთ და ვწუწუნებთ. წარმოიდგინეთ როგორი "გაყინული" პოსტი იქნებოდა ეს, ამას რომ კანადიდან, კვებეკიდან ვწერდე. რატო კანადა და არა ციმბირი ან ალიასკა? ერთი მნიშვნელოვანი დეტალის გამო, უფრო სწორედ მოვლენის გამო, რასაც ყინულის წვიმა ეწოდება. (მართალია 2010 წელს მოსკოვშიც გაყინულწვიმებულა. მაგრამ კანადაში ეგ ცოტათი უფრო ხშირად ხდება.

პატარა სერხიოს ველო ფანტაზიები

კარგი ამინდის და შესაბამისი სითბოს მოლოდინში ჩემი ორ ბორბლიანი "ცხენი" მოთმინებით ითვლის დღეებს. სიმართლე გითხრა მეც მომენატრა ველოსიპედით გასეირნება. მითუმეტეს მანამ სანამ ველობილიკზე მობოდიალე რბო მომრავლდება ( ახლა მხოლოდ თითოოროლა დააბოტებს და მაინც ვერ ვხდები რითი ხიბლავთ ასე ეს ვიწრო ველო ბილიკი, როცა გვერდით ხუთი ამდენი ფართის სასეირნო ბილიკია ). მოკლედ ასეა თუ ისე ჯერ საამისოდ მაინც ადრეა. მაგრამ არასდროს არის ადრე რაიმე საინტერესო გაგიზიარო ან გაჩვენო ბლოგზე. რაკი ველოსიპედზე ვსაუბრობდი, ეგ იყოს თემაც. მოდად ქცეულ "ველოკულტურას" თბილისში შარშან ძეგლი "დაუდგეს".