გამომყევი სამოგზაუროდ, ყავა დავლიოთ.

ზაფხული მალე დასრულდება. ქალაქიც დაცარიელდება და ხმაურს შეჩვეული ბათუმური ბარების ოფიციანტები შვებით ამოისუნთქავენ. ყველაზე გემრიელ ადგილზედ დასხდებიან და მორიგი “კლიენტის” მოლოდინში რას მოადუღებენ? რაღათქმაუნდა ბათუმურ ყავას.

ჟღურტუნა სიურპრიზი

   წვიმამ დროზე მოგვისწრო და ზაფხულის ცხელი, მხუთავი სიზმრისგან გამოგვაღვიძა. უკვე თამამად შეიძლებოდა მოძრაობა არა მარტო ქალაქში, არამედ ქალაქ გარეთაც. მეც მივიწყებულ სამარშრუტო ტაქსს მივადექი... "აბა გავდივართ, ორი კაცი და გავედიით". "რომელზე გადიხარ?". "ასე ნახევარ საათში"."გავედით მაშინ"."მომე ფული და გავალთ". "ა ბატონო". "აბა ერთი კაცი და გ.."."გადიხარ?"." გავდივართ, გავდივართ"

რა სიმწვანე და სიგრილეა მაინც აქეთ... არაჩვეულებრივი სიგრილე...

მე გაგიწვიმებ

ასეთი გრძელი ზაფხული არ მახსოვს. ალბათ იმიტომ რომ კარგა ხანია არ გაწვიმებულა. ხო, ადრე წვიმდა ხოლმე. მზიანი დღეების შორის რაღაცნაირი „პრაბელი“, სასვენი ნიშანი იყო წვიმა. წივიმისგარეშეესზაფხულიკიერთდიდდღესჰგავს, სწორედ ასე გამოიყურება ეს ერთი დღე როგორც წინა წინადადება. მაგრამ რას იზამ... ანომალური კლიმატის პირობებში ვცოვრობთ, ანომალურ ქცევებს ვაწყდებით და ზოგჯერ ანომალურ ადამიანებთანაც გვაქვს ურთიერთობა.

მიწის ზედაპირი ისე გაფხვიერდა მტვრის სქელი ფენასავითაა. ღამით ზღვაზე მივდივარ ხოლმე. საოცრებაა ღამის ზღვა...

ხის ხმლის კავალერი და 08.08.08

7 აგვისტოა, ტელევიზორს ვუყურებ. ყველა არხზე აგვისტოს ომისადმი მიძღვნილი გადაცემებია. ძალაუნებურად გახსენდება შენაც ყველაფერი. მეც მახოვს. მახსოვს ის რაც განვიცადე და საკუთარი თვალით ვნახე. ფრონტის ხაზზე არ ვყოფილვარ. ამიტომ ჩემი მოგონებები უბრალოდ მოქალაქის მოგონებების კლასიფიკაციაში გადის და შესაბამისად სხვისთვის ნაკლებად საინტერესოა. არავითარი გმირობა, არავითარი ჩინმედლები. უბრალოდ განცდა….

ყავა ბათუმურად

მშვენიერი დღეა იმისთვის რომ კიდვ ერთ ფინჯან ყავასთან, კიდევ რამოდენიმე ამბავი მოგითხროთ "არაბული ღვინის" შესახებ. მის წარმომავლობაზე უკვე ჩამოვყალიბდით. დაგვრჩა გავარკვიოთ რა ყავას ვსვამთ ჩვენ. ქართველებს გვჩვევია რაიმე პროდუქტის „ბრენდირება“ იმისდა მიუხედავად უცხოურია ის თუ არა ( ბერძნული კაკლის მაგალითზე, რაც წმინდა ქართული ჯიშია) . ბარში შესულები „ნალექიანი“ ყავის მოთხოვნისას ხშირად ვაკონკრეტებთ ხოლმე „თურქული! “. ბატონებო, თურქული ყავა გაცილებით მაგარი და მწარეა ვიდრე ის რასაც ჩვენ ვსვამთ. მართებული იქნება (მეტ წილად ბათუმში) მოგეთხოვათ ყავა ბათუმურად. ერთადერთი რითაც ის ჰგავს თურქულს ეს მისი მომზადების წესია.

ყავა. ყავა. ყავა.

ვინც ჩემს კლუბს ხშირად სტუმრობს მიხვდებოდა რომჩემი ერთ-ერთი ყველაზე საყვარელი სასმელი ყავაა. დიახ, მისი აღმატებულება „არაბული ღვინო“- ყავა. რატო არაბული და თანაც ღვინო? ადრე შეგპირდით კიდეც რომ ყავაზე მოგითხრობდით საინტერესო ამბებს. ხოდა, „ღვინის“ მესამედ მიღების შემდეგ ეგ შეპირებაც გამახსენდა. ასე რომ მოიდუღეთ ისეთი ყავა როგორიც გიყვართ, მოკალათდით და დავიწყოთ მოგზაურობა წარსულში.

კვირა დღე "ვინილში"

 არც კი მახსოვს ბოლოს როდის დავისვენე კვირა დღეს. ეს იშვიათი შეთხვევაა ჩემი განრიგის გამო და ძალზე უჩვეულოც. გადავწყვიტე როგორც წესი ისე დამესვენა. მაგრამ სიცხე...

2 საათამდე საწოლში ვინებივრე, გავძეხი ტელევიზორის ყურებით. შემდეგ კომპიუტერს მივუჯექი. გადავქექ გადმოვქექე ინტერმეტ სივრცის შორეული საზღვრები. მაგრამ ეს სიცხე...

ლინდგრენმა ალბათ კარლსონის პერსონაჟი ასეთ ხვატში მოიფიქრა, კარგია ვინტილიატორი რომელიც დაფრინავს, მურაბას ჭამს და თან გემეგობრება...

ოთახი მიკროტალღოვანი ღუმელივით გამოხურდა. დაცხელდა. ბოლოს ტიინკ. საყვარელი ხმა და სიგრილის ძიებაში გარეთ გავვარდი-აჰა, გამოვცხვი. მაგრამ..ზღვამდე მისვლა არ გინდა? სანამ მიხვალ მანამ ბარე 2 ჯერ იბანავებ...