ა.მ.ო. და მეასე პოსტი

უჩვეულოდ დაიწყო დღე. საძინებლის ოთახის ღია სარკმელში, ეზოში მოთამაშე ბავშვებმა, შემთხვევით ერთჯერადი (კიდევ კარგი) პლასმასის თეფში შემომიფრინეს. უფრო გაოცებამ გამომარკვია ძილბურანიდან ვიდრე ხმაურმა. ამოცნობილი მფრინავი სხეული ლოგინის გვერდით. ნოხზე დაეშვა. რაღათქმაუნდა ეზო იმავე წამს დაიცალა. ბავშვები ისე სწრაფად აორთქლდნენ რომ ვერც მოვკარი თვალი. ერთ-ერთ სადარბაზოსთან დამდგარმა მტვრის ბუღმა გაჰყიდა დამალულები. გამეცინა, ბავშვები….

მერე გამახსენდა რომ ღამით ფილმი გადმოვქაჩე. საკმაოდ საინტერესო The Fourth Kind. რეალურ ფაქტებზე აგებული ფილმია. დიდი სპეც ეფექტებით გატენილი არ არის, მაგრამ არც წაუგია. მოკლედ ჩვენს უცხოპლანეტელ სტუმრებზეა. სიუჟეტის მოყოლას არ დავიწყებ. უბრალოდ ის გამახსენდა რამდენად მოდური იყო ეს თემა. ახლა იუთუბზე ვიქექები და საკმაოზე მეტი მასალა ამოვქექე. უმრავლესობა საერთოდ ისეთი დებილური გაკეთებულია სასაცილოდაც არ გეყოფა. აგრამ არის რამოდენიმე, რო გაგაკვირვებს. ახლა არც საინტერესო ფაქტების მოყოლას არ ვაპირებ და არც მათთან ურთიერთობის თეორიებზე საუბარს. ეგ მერეისთვის იყოს. (ისე საკმაოდ კარგი თემაა)

ქუჩაში ან სადმე. რავიცი, ვიცი?!

ბათუელმა ჟურნალისტმა დამთეგა. დიდად აღრფთოვანებული ვარ თემის სათაურით მეთქი ვერ ვიტყვი. მაგრამ რას იზამ. თხოვნაა და შევასრულებ. ესეიგი თემა ასეთია. როგორმიცნოთ ქუჩაში!
უნდა გქონდეთ სწრაფი რეაქცია. იმტომ რომ ძალიან სწრაფად ვმოძრაობ და შეიძლება ისე ჩაგიქროლოთ, კარგად ნაცნბიც რომ იყოთ, ვერც დამინახოთ ან ვერ შემამჩნიოთ. შემდეგ კი იფიქროთ " ეს...მგონი?!... ვითომ?!."
თუ ყავას ვსვამ სადმე ღია ბარში, გაგიმართლათ. აქ ორი მიზეზია თქვენი გამართლების. პირველი, ყავის ფული გადახდილი მაქვს და მეორე დამჯდარ მდგომარეობაში ჩემი დაჭერა გაცილებით იოლია.

ჩემი რადიო იუბილარია

ჩემი რადიო იუბილარია. საქართველოში ერთ-ერთი უძველესი რადიოსადგურია. თბილისის მერე პირველად აქ გაისმა ეთერში ხმა. მართლა მეამაყება რო ასეთი დიდი ტრდიციის მქონე რადიოში ვმუშაობ.

რადიოს თვისებებზე უკვე ვისაუბრე და აღარ განვმეორდები.

უბრალოდ ვუსურვებ ძველი სიძლიერის დაბრუნებას. ნაკლებ პრობლემებს და მომლოდინე მსმენელების იმედების გამართლებას. იყო საუბარი თითქოს უნდა დახურულიყოვო, გადაკეთებულიყოვო და ასე შემდეგ. მაგრამ რაღათქმაუნდა სრული სიცრუეა. ან კიდევ ვის უნდა მოუვიდეს ეს იდიოტური იდეა თავში.(შესაძლოა ადამიანს რომელსაც რადიოსი არაფერი გაეგბა. მაგრამ ვიმედოვნებ რომ ასეთ ადამიანებს ჩემს რადიოსთან საქმე არ ექნებათ ). სამწუხაროდ დღეს რადიოს საიტი გათიშულია. იმედს ვიტოვებ რომ მალე ისევ ამუშავდება და ისევ გავაქტიურდებით მის ფორუმზე. ახლა აქედან ვეხმიანები.

ქორწილია, ქორწილი ( თამადაო ჩანჩალაო )

საკმაოდ ხშირად მიწევს იმის მოსმენა თუ რაოდენ დიდი და ძვირფასი საგანძური გაგვაჩნია ქართველებს ქართული „სუფრის - აკადემიის“ სახით. რომ მას „აკადემია“ ტყუილად  როდი უწოდეს, რომ ის მართლაც უიშვიათესი, მეტიც, უნიკალური მოვლენაა მთელო მსოფლიოს მაშტაბით და რომ ქორწილი ამის ყველაზე ნათელი მაგალითია... მარტო თამადა რად ღირს?!!!!!!

არ ვიცი რას ეძახიან დღეს თამადის „აკადემიურ“ დონეს! თუ ეს ისეთი კარგი და განუმეორებელი რამ არის რომ მთელი მსოფლიო პირდაღებული უნდა დავტოვოთ მისი „აკადემიურობით“, შემიძლია დავასკვნა რომ რაც აქამდე ქორწილებში თამადები მინახავს, მათ ეს „აკადემია“ დაუსწრებლად ააქვთ დამთავრებული და “მსმენელის” დიპლომს დასჯერდნენ.

ice wine-ი და ვაშლი

დღეს 14 მაისია.

  როცა დაბადების დღეზე მიდიხარ ცდილობ იუბილარს რაიმე ისეთი აჩუქო რაც გაუხარდება. წინასწარ გამოთვალო, შეურჩიო, გამოიცნო ის რაც მისთვის სხვა თუ არაფერი მისაღები მაინც იქნება. მერე კი მიიღო სიამოვნება იუბილარის ღიმილისგან, როცა გაირკვევა რომ საჩუქარმა სწორედ ისეთი რეაქცია მოახდინა როგორსაც ელოდი.

ფრაზები რომელთა გაგონებასაც არ ისურვებდით.

ფრაზები, ფრაზები, ფრაზები. მათით ვმანიპულირებთ, ვსვამთ შესაბამის აქცენტებს და ვცვლით ინტონაციებს. ვვარდებით უხერხულობაში თუ უადგილოდ ჩავაკვეხებთ. ზოგჯერაც ვხარხარებთ მატ გამო. მაგრამ არის ფრაზები რომლებიც მეტ-ნაკლებად გვძაბავენ. მოდით ჯე ისე, ხუმრობით გადავავლოთ თვალი რამოდენიმე მათგანს.

(გვეყო მმკ, კავკასია და რაღაცეები )

ჩავაგამოფენეთ

კვირა მიიწურა. რომ გითხრათ ძალზედ მნიშვნელოვანი მოვლენებით იყო სავსე მეთქი, ტყუილი იქნება. იყო საინტერესო რაღაცეები, მაგრამ... თუმცა რატო. ბათუმმა ექსპო ჯორჯია 2010-ს უმასპინძლა. წელს ყინულის სასახლეს ერას მოედანზე საგანგებოდ გაჭიმული "სეფა" ამჯობინეს და კარგიც ქნეს. პავილიონის ქვეშ მოყოლილი მომღერალი შადრევანიც მოხერხებულად გამოიყენეს. ვნებები მოუთოკეს და პატარა, წყნარ შადრევნადაც აქციეს. მედეასგან ოქროს საწმისი ითხოვეს და იქვე ჩამოკიდეს.
ხალხის სიმცირეს ნამდვილად არ უჩიოდნენ. ჭიანჭველებივით ირეოდნენ დამთვალიერებელები. ხარბად ეტანებოდნენ სხვადასხვა ფირმის სტენდებს და ბუკლეტებით, ფლაერებით, კალენდრებით, კალმებით და ბლოკნოტებით დამძიმებულები მიიწევდნენ მომდევნო სტენდისკენ. რაც უფრო სქელი იყო და ფართე ბუკლეტი მით უფრო სასურველი იყო მისი დაუფლება, რადგან პავილიონში სიცხის და უჰაერობის გამო მარაოს ფუნქციას უკეთ ასრულებდნენ. დროდარო ხალხი გარეთ გამოდიოდა, ჰაერზე. აქ კი სახელდახელოდ გამოწყობილი თურქი, აზერბაიჯანელი, სომეხი და ქართველი მომღერალ მოცეკვავეთა ჯგუფები იყვნენ ჩასაფრებულნი. ერთნი ერთს ცეკვავდნენ, სხვები სხვას მღეროდნენ. მოკლედ საკმაოდ კარგი სანახაობა იყო სანამ თურქეთის წარმომადგენლება არ გადაწყვიტეს რომ მათით ზალიან მოვიხიბლე. სადაც მივიდოდი იქ მოგროვდებოდნენ, ჩასჭიდებდნენ ერთმანეთს ხელს და წავიდააა... ასე გაგრძელდა პავილიონის შიგნითაც.
ბოლოს როგორც იქნა ჩამოვიშორე. რიგებს გავყევი. ზარაბხანასთან დამთვალიერებლების თვალები და გამოფენილი სამკაულები ერთნაირად ბრწყინავდნენ და ელვარებდნენ. ერთ კუთხეში შეყუჟული ბათუმის ნობელის, მახარეცოდნეობის და არქეოლოგიური მუზეუმები დამთვალიერებლებზე ნადირობდნენ. საღამოსთვის "მხარეცოდნეობამ" და "ნობელმა" ხელი ჩაიქნიეს, " თუ უნდათ თვითონ მოვლენო", სკამებზე მიესვენენ და არქეოლოგიურს დაუთმეს არენა. მაგრამ ხალხს უფრ კბილგასაკრავი აინტერსებდა. ამიტომაც გაცილებით ბევრი მნახველი ეტანებოდა რიგს სადაც დამხდურები შოკოლადის დაგემოვნებას, ღვინის დაჭაშნიკებას, რძის პროდუქტების მოსინჯვას და წვენებით გაგრილებას სთავაზობდნენ. თუმცა ამ რიგის ბოლოს ასე გემრიელად აწყობილ "ლოგიკურ ჯაჭვს" თურქული, ძალზედ უგემური და არაკალორიული მეთლახი ამთავრებდა.
ყველა ცდილობდა თავისი პავილიონით დაეინტერესებინა კლიენტი. არიქა აქეთ, არცვეულებრივი სასტუმრო. აქეთ ტიხრული მინანქარი, აქეთ ბათუმის საერთაშორისო კინოფესტივალი, აქეთ, აქეთ და რაღათქმაუნდა ისევ ფლაერები, ბუკლეტები.. "ა, უკაჩრავად, თქვენ უკვე მოგეცით?!"

საინტერესო რამ შემოგვთავაზა ეარ ბათუმმა. არა, თბილისიდან ბათუმში მგზავრობის 19 ლარიანი ტარიფი არ მაქვს მარტო მხედველობაში. მომხიბვლელი გოგონა ამ საკმაოდ კარგი ამბის მაცნე ფლაერებთან ერთად მილიონიანი ღიმილით გვთავაზობდა ქინძისთავზე მიმაგრებულ თილისმას, რომელიც ავი თვალისგან დაგვიცავდა. დარწმუნებული ვარ მგზავრბის დაცვის ანალოგიური საშუალება არც ერთ ავიაკომპანიას არააქვს. გაიკეთე და მშვიდობით იფრინე. საინტერესოა ეს მხოლოდ ბილისი ბათუმის რეისზე ჭრის თუ?....

ერთი სიტყვით, მართლაც კარგი სანახაობა იყო. გაცილებით ჯობდა წინა წლებში მოწყობილს. უკეთ იყო ორგანიზებულიც და დაგეგმილიც. დღეს ის უკვე დაიხურა. ხვალ ნელ ნელა გაწმენდენ ერას მოედანს, გაათავისუფლებენ შადრევანს, დაუბრუნებენ მედიკოს საწმისს და უკვე საზაფხულო სამზადისს შეუდგებიან. ჭირვეულად, მაგრამ ზაფხული მაინც მოდის.

ასეთი იყო კვირა დღე. ცოტათი დამღლელი, მაგრამ მაინც სასიამოვნო.ჩავაგამოფენეთ, ჩავამასპინძლეთ, ჩავინიშნეთ. კარგი იყო, კარგი.