მარტოხელა ხარ როცა...

მეგობრებთან საუბრისას დაისვა ასეთი კითხვა. რას ნიშნავს მარტოხელა მამაკაციო. ძალიან ბევრი ვიყაყანეთ. ბევრი ვიცინეთ და აი ეს შედეგი მივიღე.

მარტოხელა ხარ როცა :

რა ხდება შენს თავს? ჰაა?

ხშირად არც ვუფიქრდებით თუ რამდენად დიდი ზეგავლენა აქვს სხვის შენიშვნას, ან უბრალო რეპლიკას. მითუმეტეს თუ ეს ყველაფერი ბილოში კითხვის და ძახილის ნიშნით მთავრდება.
ღამე დათენებულს დილით ადრე ადგომა მომიწია. თან არც თუ ისე თბილი და სასიამოვნო ამინდი იყო. კაბელურიც გათიშული... და ეს ნაცრისფერი, მოშიშინე ეკრანი მართლაც არ არის სახალისო საყურებელი... მაგრამ განწყობა ძალზედ ჩვეულებრივი იყო. ძალზედ!

ე რამოდენა მთვარეა კაცოო !?

ღამეა, არადა არ მეძინება. არც ისეთი ამინდია რომ ხეტიალი მოგინდეს. არადა კი ნახავდა კაცი ახლად გახსნილ "სიყვარულის" ქანდაკებას. თან ღამით განსაკუთრებით ლამაზია. ეს წრეზე მბრუნავი შეხვედრა განშორების განუწყვეტელი ციკლი ცოტა არ იყოს სულ სხვა აზრებისკენ გიბიძგებს ადამიანს.

ხუთ ვარსკვლავიანი კვირა, "ჩქარული" და "შაპ-დაბა-დუბა"

"ყოფილხართ ოქტომბერში ბათუმში?" ვარ პატივცემულო. სექტემბერშიც, დეკემერშიც და წამოიდგინეთ მაისშიც. ხუთ ვარსკვლავიანის რა გითხრათ, მაგრამ გუშინ მშვენიერი საღამო იყო. ყოველშემთხვევაში მინიმუმ ერთი მთვარე და ოთხი ვარსკვლავი კი დავითვალე. მაგასაც ვინ ამბობდა. რაც მთავარია არ წვიმდა და ეგეც უკვე საკმაოდ საფუძვლიანი მიზეზი იყო ყურში ყურსასმენების გაკეთების და ბულვარის გადანათებულ ბილიკზე სეირნობის. ამას იმასაც თუ დავუმატებთ რომ წინ ჩემი მეგობრების და ვაჟა ტუღუშის კონვერტო მელოდა. განწყობა სტატუსით "მშვენიერ!" უკვე შექმნილი იყო...

ნაცრისფერმობეზრებული პოსტი

ასე მგონია მთელი თვეა წვიმს, წვიმს, წვიმს, წვიმს და ისევ წვიმს. მე კი უბრალოდ რელსებზე დადგმული საბავშო მატარებელივით ერთ ჩაკეტილ წრეზე ვტრიალებ. გამოვდივარ ძლის გვირაბიდან, მერე სამსახური, მერე რაღაც უმნიშვნელო, მერე სახლი და მერე ისევ ძლის გვირაბი.(იმ პატარა, მაგრამ ძალზედ მნიშვნელოვან საკითხს თუ არ ცავთვლით რასაც ძვირფას ადამიანებთან ურთიერთობა ქვია)
ხვალ კი ისევ თავიდან. სხლი, სამსახური, "რაღაც" სახლი... წვიმა კი ამ "ჩაკეტილი წრის" შეგრძნებას რაღაცნაირად ამძაფრებს.

წამომყევი პრაღაში

ბათუმში წვიმს. კარგი იქნებოდა სადმე გავსულიყავით და ყავა დაგველია.თუცა, კარგახანია არ გვიმოგზაურია ხო!? ხოდა მოემზადე. წამომყევი სამოგზაუროდ. სად? პატარა რომ იყო ამ ქალაქში ჩასვლისას თავს უფლისწულად ან კიდე პრინცესად იგრძნობ. აქ ძალიან მშვენიერი სასახლეები, მოკირწლული ქუჩები, მდინარეზე ამაყად გაწოლილი ხიდები და ძალზედ ლამაზი მოედნებია. სწორედ ისეთი ძველ კეთილ ზღაპრებში როა ხოლმე აღწერილი. ხო კარგი. აღარ გაწვალებ ამდენს. მოემზადე, ჩვენ დღეს პრაღაში მივდივართ.

გოგონა "ნაძვის ხე"

ხშირად გამიგია გამოთქმა "ალვის ხესავით გოგოა"-ო, "მაყვალივით თვალები აქვს"-ო, "სუროსავით ყველას ეხვევა"-ო, "ვარდივით კეკლუცი და უკარებაა"-ო. ძალაუნებურად დრუიდული ჰოროსკოპი მახსენდება, დაბადების დღის მიხედვით რომ საზღვრავდნენ ვინ რომელ ხეს ჰგავდა. ზოგი "წაბლობით" იწონებდა თავს, ზოგიც "ნეკერჩხლობით", "მუხობით", "თხემლობითაც"... ერთი სიტყვით კაი უღრანი ტყე იყო. მაგრამ ღრმად პატიცვემულ დრუიდებს კიდევ ერთი სახეობა გამორჩათ. მისი ნიშნის ქვეშ იშვიათად თუ ვინმე იბადება, სამაგიეროდ ძალიან ადვილად შეიძლება გახდეს ამ ნიშნის მატარებელი... ეს "საახალწლო ნაძვის ხეა".