გიყვარს ბათუმი?

ბათუმი ხო ყველას გვიყვარს.?! განსაკუთრებით ზაფხულში! როცა ზღვაზე დასვენება გინდათ. 

თუმცა არიან ისეთებიც, ვისაც წვიმიანი ბათუმი უფრო მოსწონს. კი ბატონო არის ამაშიც რაღაც რომანტიული. დარწმუნებული ვარ ეს "რომანტიულობა" ერთი ორად გაორკეცდება როცა მოკირწლულ ქუჩებს და ულამაზეს ხედებს იხილავთ ახლო მომავალში. თუ უამისოდაც გიყვართ ბათუმი წვიმაშიც, თოვლშიც, ხვატშიც და ქარშიც (ფოთოლცვენა გამორიცხულია, აქ მარადმწვანე მცენარეებია მხოლოდ) მაშინ თქვენც თითქმის ბათუმელი ყოფილხართ.

შენც გინდა გამოხვიდე "დამსვენებელი?"

სამსახურში ვარ. არასდროს მყვარებია ეს სიტყვა. იმიტომ რომ რადიო ჩემთვის ყოველთვის სამსახურზე, „ანუ ფიზიკურ-ინტელექტუალურ შრომით პროცესზე რომელსაც ბუღალტერიიდან ფინანსური ანაზღაურება მოყვება“, გაცილებით მეტი იყო . სასიამოვნოს,სასარგებლოს,საინტერესოს და საყვარელი საქმიანობის ერთგვარ მიქსს წარმოადგენდა. დღეს კი ეს ყველაფერი ცოტათი გახუნდა. რიგი მიზეზების გამო რომელთა გამოსწორების დიდი იმედი მაქვს. ერთი სიტყვით ახლა უკვე სამსახურში ვარ.

მაგიური თეატრის დაბრუნება,ღამის ეთერი და წვიმა?ხო, წვიმა!

დღეა ჩვეულებრივზე უფრო უინტერესო. დილის ძილთან ჭიდილი შუადღით ძლივს დავამთავრე წარმატებით. ჩაი, ფოსტის შემოწმება, ჯინს–მაისურ–კეტი და სგარეო საქმეები.

ხო მართლა. გუშინ ვასასი გავიცანით. კონფერენციაზე ჩამოვიდა და ეგრევე გამოვიტყუეთ მე, ნანამ და ნათიამ. სწორედ ისეთია როგორიც მისი ბლოგი. რა თამუნა- ვასასიიი :) ყველაფრის საქმის ყურში მყოფი, სხარტიდ მოაზროვნე და საოცრად სასიამოვნო მოსაუბრე.( გვიყვარს შენნაირები ;) )

ბლოგინგერობანა 2010

მიმართვა ყველა სამინისტროს, დეპარტამენტს, საზოგადოებას და ორგანიზაციას. ვინც ისეთივე ჟღარუნა სახელწოდებიანი ღონისძიებების ჩატარებას აპირებს როგორიც "ქართული ბლოგინგის დღეები 2010"- გახლავთ. 

რაიმე ნორმალური. ნაკლებად პომპეზური დე რეალური სახელი მოუფიქრეთ კერძო ტუსოვკებს თორე კვარიათის მოსახლეობა დაფრთხა. ბლოგერების შეკრებაა და არიქა მინიმუმ 300 კაცი ერთად მოდისო. ის კი არ სცოდნიათ რომ სულ რაღაც 12 თუ 14 ადამიანი ჩამოჯდება  სანაპიროზე და იფიქრებს თუ რა მოუხერხოს ბათუმს, ბლოგ- სფეროს და მერე მოახსენებენ მთავრობას (ძველი ათეთრი ანეგდოტის არ იყოს) "თეთრი ცხვარი დაკლან თუ შავი".

ცუდს იმაში ვერაფერს ვხედავ რომ ვინმემ ბათუმი ნახოს, დაათვალიეროს, მოიწონოს, ან არა და მერე ამის თაობაზე დაწეროს თავის ბლოგზე. არც ის არის ცუდი კვარიათი რომ ასეთ კარგ რამეს მანსპინძლობს.

წერილი შენთვის

რატომ ხარ ისეთი როგორიც ხარ?! და რაც ხარ ისეთივეს გხედავს სხვა თუ მისთვის სულ სხვა ხარ. მიმსგავსებული, მაგრამ მაინც სხვა?! ქმედება განაპირობებს აზრს რომლის მიხედვით გსჯიან და გახასიათებენ. ნიშნავს თუ არა ეს იმას, რომ წინასწარვე უნდა იმოქმედო გააზრებულად რათა სასურველი აზრი შეექმნათ შენს შესახებ და ხომ არ დაიკარგება შენი ნამდვილი ვინაობა გათვლილ და გამიზნულ საქციელებს შორის?! იყავი ის რაც ხარ. მაგრამ ის რაც ხარ ხშირ შემთხვევაში განხილული იქნება სხვის მიერ განვლილ, შეგრძნებულ, გააზრებულ ქმედებათა სპექტრში და სწორედ სხვის მიერ დაფასებულ-შეფასებული ნიხრით შეაფასებენ შენი მოქმედებიდან გამომდინარე , სხვის მიერ დახატულ პორტრეტს. ვინაიდგან არ არსებობს არანაირი აღიარებული, ზუსტი და ზედმიწევნით ყველასათვის მორგებული შაბლონი რომლითაც ეს ყველაფერი შეიძლება გაიზომოს და შეფასდეს.

ჩემი 90-იანები ...

ახლა რომ ვიხსენებ მართლა მეცინება. განა იმიტომ რომ სასაცილო იყო. არა. უბრალოდ მართლა რა გამოგვივლია და ზოგჯერ არ გვახსენდება. თუმცა ზოგჯერ კი არა, თითქმის არასდროს. შევფუთეთ ზამთრის ტანსაცმელივით და სადღაც შორს, ღრმად გადავინახეთ.

არადა მაშინ ხო ეს ჩვეულებრივი მოვლენა იყო. მოვლენაც არა… ყოველდღიურობა. რამოდენიმე ხნის წინ ვიხსენებდით დეტალებს და სიცილით ვკვდებოდით. დიდი ხანი გასულა. მაგრამ ჩარჩა მოგონებას. თან ღრმად. როგორც დამსხვრეული ოცნების რაღაც ფრაგმენტი ცოტათი გაფერკმთალებული ბავშვობიდან.

ხვატი

გუშინდელი ხვატის შემდეგ მართლაც საჩუქარია ასეთი ამინდი. გრილა, არ წვიმს, არც ქარია და არც მეძებრები გვიდგანან კვალში. გუშინ კი თავი აპოკალიფსური ფილმის გადაღებებზე მეგონა თავი. თან მოვინდომეთ და ბულვარში, ზღვის პირას, ღია ბარის მეორე სართულზე. ანუ წინა რიგებიდან ვუყურებდით თუ როგორ ფატრავდა ცას ელვა, იქუფრებოდა ზღვა. ჰორიზონტთან იძირებოდა მზე, დასავლეთიდან ქარი წვიმის ფარდა ჩამოფარებულ ღრუბელს მორეკავდა, თან ჩამწკრივებულ ფინიკიელ პალმებს ქოჩორს უვარცხნიდა. ისეთი სასაცილო იყო გვედზე "თმა გადმოვარცხნილი" პალმები...